fotografia

Hamlet okiem kamery

2020-01-27

W jaki sposób powstaje video do poszczególnych przedstawień? Kto decyduje o jego treści? Jaki sprzęt jest do tego celu używany? Kto czuwa nad realizacją video podczas samego spektaklu? 15 lutego w Teatrze Słowackiego odbędą się warsztaty pt. „Elsynor okiem kamery”, podczas których specjaliści ds. multimediów, zdradzą kulisy powstawania video do spektaklu „Hamlet” w reż. Bartosza Szydłowskiego. Podczas warsztatów, które odbędą się w pełnej scenografii do przedstawienia, będzie można m.in. zapoznać się ze sprzętem, na którym pracuje teatr i spróbować własnych sił w realizacji.  

Duża scena Teatru Słowackiego. Młody mężczyzna i kobieta leżą na podłodze w przestrzeni przypominającej pokój. Ona opiera głowę o jego brzuch, czytając książkę. On jest pogrążony we własnych myślach. Taki obraz widzi publiczność spektaklu „Hamlet”, zajmując miejsca w teatrze. Obraz wyświetlany jest na żelaznej kurtynie, która służy za ogromny ekran. Chwilę później dowiadujemy się, że para z prologu to Hamlet i Ofelia, a wyświetlana scena jest zapowiedzią narracji, w jakiej zostanie opowiedziany dramat.

– Długo zastanawialiśmy nad tym, którego bohatera wybrać jako kluczowego. Przez pewien czas przekonywałam Bartosza i Piotra Augustyniaka, żeby to Ofelia była wiodącą bohaterką, ponieważ jako jedyna jest wolna od piekielnego kręgu powtarzania tej samej historii. Ostatecznie stała się równorzędną postacią dramatu. – mówi Małgorzata Szydłowska, autorka scenografii i kostiumów do spektaklu „Hamlet”. – Inspiracją w budowaniu relacji między Hamletem i Ofelią był dla nas John Lennon i Yoko Ono. Szczególnie ich happening „Bed-in for Peace” z 1969 roku, podczas którego próbowali zwrócić uwagę mediów na kwestię pokojowego rozwiązywania konfliktów.

– Bartek i Małgosia od początku mieli bardzo klarowne założenia. Duet John Lennon i Yoko Ono, towarzyszył nam od pierwszej próby czytanej i stał się punktem wyjścia do opowiedzenia tej historii. – mówi Dawid Kozłowski, autor multimediów w spektaklu „Hamlet”. – W tym spektaklu multimedia tworzą zasadę świata. To nie jest tylko środek wyrazu, który ma przybliżyć widzom to, co się dzieje na scenie, ale element narracji, który konstytuuje świat Elsynoru. „Hamlet” jest tym, co się dzieje tu i teraz, i bezpośrednio dotyczy widzów. W całym spektaklu są tylko dwie sceny, które zostały nagrane wcześniej. Jedna jest zapisem śmierci Ofelii, druga to lamentacja podczas jej pogrzebu, którą widać w tle. Pozostałe projekcje odbywają się w czasie rzeczywistym. – mówi Dawid Kozłowski.

- Video w „Hamlecie” jest nierozerwalnie związane z narracją. – mówi Małgorzata Szydłowska. – To nie jest forma albo dekoracja, tylko część języka, w jakim opowiadamy tę historię. Obrazy są niezwykle ważną częścią tego języka, ponieważ są silnie obecne w naszej kulturze. Jesteśmy nimi nieustannie atakowani, walczą o naszą uwagę, stając się strukturą świata. Video w naszym spektaklu jest też komunikatorem między światem Elsynoru, a publicznością.

Dawid Kozłowski podkreśla, że było wiele koncepcji tego świata:

– W jednej z nich na kurtynie miały się pojawiać cytaty. W innej wizualizacje. Przez dwa ostatnie tygodnie przed premierą pracowałem intensywnie w teamie z Małgosią Szydłowską i Marcinem Chlandą, który był reżyserem światła. Wiele rzeczy zmieniło się, już po postawieniu scenografii, bo coś, co na papierze wyglądało ciekawie, w konfrontacji z aktorami nie było już tak atrakcyjne.

                           Królewskie reality show

Sceną mocno zapadającą w pamięć, jest nagranie w studiu telewizyjnym na wzór współczesnego talk show, w którym Klaudiusz opowiada o dokonanej zbrodni, oczekując od widzów braw i „rozgrzeszenia”. W innej scenie Poloniusz wygłasza kazanie bezpośrednio do kamery. Obserwujemy bohaterów w pokojach, w których rozmawiają, przyjmują gości, uprawiają seks i spełniają potrzeby fizjologiczne. Równocześnie ich oglądamy i podglądamy. Śledzimy bieg wydarzeń i obserwujemy, co się dzieje za zamkniętymi drzwiami. Wchodzimy bohaterom do łóżek i głów. Dla widzów przyzwyczajonych do klasycznego teatru ten sposób narracji bywa trudny w odbiorze (podkreślają, że nie przyszli do teatru, żeby oglądać video), dla młodszego pokolenia, to odbicie świata, który jest im doskonale znany i bliski.

– Ten sposób narracji nie jest dla nas czymś nowym. – mówi Małgorzata Szydłowska. – Od początku naszej pracy w teatrze, korzystaliśmy z Bartoszem z multimediów. W 2000 r. prowadzone przez nas Stowarzyszenie Łaźnia, które mieściło się na krakowskim Kazimierzu, zrealizowało 70-te urodziny Sławomira Mrożka. Bartosz wyreżyserował wtedy spektakl „Zabawa” na podstawie jego sztuki. Pierwsza część spektaklu była zapisem video, w którym bohaterowie chodzili po Kazimierzu, a konkretnie po różnego rodzaju lokalach, szukając rozrywki. W 2003 r. zrealizowaliśmy spektakl „Wścieklizna show, albo fajni ludzie”, na podstawie dramatu Pawła Jurka, który był pastiszem telewizyjnych reality shows. Jedna ze scen była realizowana na krakowskim Rynku i przedstawiała parę mężczyn, którzy wychodzą z Kościoła Mariackiego jako nowożeńcy. Operator pytał wtedy przechodniów „Czy jest pan/pani za tym, żeby pary homoseksualne mogły brać śluby?” . Przypomnę, że to było 17 lat temu! Oczywiście realizowaliśmy te sceny o wiele skromniejszymi środkami niż w tej chwili, ale ten rodzaj narracji w teatrze był nam już wtedy bliski.   

                              Sprzęty i ludzie

– W „Hamlecie” jest pięć kamer, które realizują obraz na żywo, przesyłając go bezpośrednio do projektorów. – mówi Mateusz Bernat, który zajmuje się w Teatrze Słowackiego realizacją video. – Podczas samego spektaklu, video realizują trzy osoby. Jeden z operatorów chodzi po scenie, stając się uczestnikiem wydarzeń. To właśnie dzięki niemu Poloniusz może wygłosić kazanie bezpośrednio do kamery (operator wcielił się w tej scenie w ministranta). 

– Dla mnie nowością podczas realizacji tego spektaklu była kamera speedowa, której użyliśmy do osiągnięcia efektu slow motion. Obraz, który widzimy w kinie ma 24 klatki na sekundę. Kamera użyta w „Hamlecie” jest w stanie zarejestrować nawet dwa tysiące klatek na sekundę, co wpływa na realizację i odbiór obrazu. – mówi Dawid Kozłowski

– Multimedia to już w naszym teatrze standard. – mówi Bernat. – Video nie ma właściwie tylko w „Wojnie polsko-ruskiej pod flagą biało-czerwoną” w reżyserii Pawła Świątka, ale tam też realizatorzy są potrzebni, ponieważ podczas przedstawienia są wyświetlane napisy w językach angielskim i ukraińskim. Każdy z nich jest puszczany „spod palca”.

Co to znaczy?

– To znaczy, że ktoś z nas musi być fizycznie obecny na spektaklu. Teatr, to nie jest kino, w którym napisy idą równolegle z obrazem. Wszystko dzieje się tu i teraz. Czasem aktor zapomni tekstu albo zmieni jego kolejność i wtedy trzeba zareagować. Oczywiście nie ma mowy, żeby wpisywać tekst w czasie rzeczywistym, bo wszystko dzieje się zbyt szybko, ale kiedy jakiś fragment wypadnie ze spektaklu, to pomijamy napisy, które go dotyczą.

Mateusz Bernat podkreśla, że największe wyzwania, czekają realizatorów video nie podczas samych spektakli, ale przed premierą.

– Musimy wymyśleć, jakich środków i sprzętu użyć, żeby zrealizować wizję reżysera, scenografa i autora multimediów. Gdzie umieścić projektory, żeby współgrały ze światłem, czy kręcić lustrzanką, czy kamerą itd. – mówi Bernat. – Na przykład w spektaklu „Imię róży” nie używamy kamer, tylko lustrzanki Cannon Eos DX 1, która o wiele lepiej radzi sobie w scenach realizowanych w ciemnościach i półmroku. Najwięcej pracy ma operator, który biega po scenie i realizuje wszystko na żywo.

Prowadzący warsztaty „Elsynor okiem kamery” podkreśla, że uczestnicy będą mogli zobaczyć zarówno kamery i lustrzanki, na których pracują realizatorzy w Teatrze Słowackiego, jak i projektory, wśród których flagowy model stanowi UDX 4k32 Barco.

– Używamy ich do mappingu, który staje się w Polsce coraz bardziej popularny. W ubiegłym roku można go było zobaczyć kilka razy na budynku naszego teatru.  Pokażemy w jaki sposób działa. – mówi Bernat. – Warsztaty odbędą się w pełnej scenografii do spektaklu „Hamlet” więc będziemy mogli pokazać uczestnikom nie tylko sprzęt, na którym pracujemy, ale również to, w jaki sposób odbywa się realizacja video. Gdzie umieściliśmy projektory, jak pracują kamery. Krótko mówiąc, wpuścimy ich do naszej realizacyjnej „kuchni” i zdradzimy trochę przepisów na dobrą video-narrację.   

Warsztaty  odbędą się 15 lutego o godz. 10.00 na Dużej Scenie Teatru Słowackiego. Poprowadzą je: Mateusz Bernat i Adam Dąbroś. Bilety są dostępne na naszej stronie w zakładce „warsztaty”. Można je również kupić na stronie teatrwkrakowie.pl i w kasie teatru.

Na koniec, warto dodać coś, nad czym większość widzów pewnie się nie zastanawia. Bezprzewodowe kamery, nowoczesne projektory, mapping, hologramy i obrazy 3D, są już w teatrze powszechne, ale to ludzie wprawiają je w ruch. Maszyniści, którzy podnoszą i opuszczają kurtynę w „Hamlecie”, czekają na znak pani Anny Wójcickiej – inspicjentki, która decyduje o rozpoczęciu przedstawienia, a realizatorzy video, akustycy i oświetleniowcy, czekają w gotowości, żeby uruchomić sprzęt. Bez nich, technologia jest martwa. Podobnie jak teatr.

 

Fot. Bartek Barczyk

 

 

 

 

 

 

 

Współczesna Balladyna

7 lutego w Teatrze Słowackiego, odbędzie się premiera „Balladyny” w reżyserii Pawła Świątka. Zajrzeliśmy do pracowni krawieckiej, w której powstawały kostiumy według projektów Marcina Chlandy. Uchylimy też rąbka tajemnicy dotyczącego samego spektaklu i jego nieoczywistych bohaterów.

Czytaj więcej

Łyski, loki, koki

- Kiedy przyszłam do teatru wszystkie peruki, brody, wąsy, rzęsy i łyski robiliśmy na miejscu. Od tamtej pory wiele się zmieniło, ale jedna rzecz jest niezmienna, włosy miały i mają ogromny wpływ na odbiór i charakterystykę postaci. Czesanie, spinanie i układanie nadal są ważną częścią sztuki. – mówi Irena Kowal, charakteryzatorka, która pracuje w Teatrze Słowackiego od 43 lat.

Czytaj więcej

Nowa edycja warsztatów z rzemieślnikami teatralnymi

Zapraszamy do udziału w nowej edycji warsztatów pt. "Jak działa teatr?". W programie m.in. warsztaty krawieckie i modelatorskie oraz spotkania z profesjonalistami, z zakresu scenografii i multimediów. Będzie też okazja, żeby zajrzeć za teatralne kulisy i zobaczyć spektakl "Hamlet" zza stolika inspicjenta. Najmłodsi uczestnicy, poznają tajemnice 7-metrowego smoka i gigantycznej dłoni w której może się ukryć wiele osób. Warto poznać szczegóły programu!

Czytaj więcej

Kulturalne prezenty pod choinkę. Last minute!

Jutro Wigilia! To naprawdę ostatni moment na zdobycie prezentów, które znajdą się pod choinką. Chociaż nasz blog dotyczy teatralnej materii, to polecamy kulturalne prezenty, nie tylko te materialne. Zobaczcie co podpowiadają aktorzy, reżyserzy, rzemieślnicy i inni twórcy związani z Teatrem Słowackiego (i nie tylko).

Czytaj więcej

Jak działa teatr? Pierwszy sezon wtajemniczenia za nami

Ponad 40 różnych spotkań z rzemieślnikami teatralnymi – od inspicjentów, przez krawcowe, po garderobiane, tapicera i modelatora. Teatr im. Juliusza Słowackiego w tym sezonie prowadził wyjątkowe warsztaty pt. „Jak działa teatr?”. Zobaczcie, jak wygląda teatr zza kulis.

Czytaj więcej

Wczoraj w Małopolskim Ogrodzie Sztuki, odbyły się warsztaty pt. "Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną", w których główną rolę odegrało światło. Warsztaty prowadzili: Marcin Chlanda i Filip Marszałek.

Czytaj więcej

Dziesięć warsztatów Juliana

11-letni Julian Wiese-Korcala był uczestnikiem dziesięciu warsztatów, które odbyły się w ramach cyklu "Jak działa teatr?" prowadzonego przez Teatr Słowackiego. Które z warsztatów mu się najbardziej podobały?

Czytaj więcej

Tajemnice peleryny

Dzisiaj w pracowni Domu Rzemiosł Teatralnych na ul. Radziwiłłowskiej 3, odbyły się ostatnie warsztaty krawieckie w tej edycji projektu "Jak działa teatr?". Ich głównym tematem były "Tajemnice peleryny".

Czytaj więcej

Guzik wieńczy dzieło

Jaką rolę odgrywa w kostiumie guzik? Kto decyduje o jego wyborze? Czy do szycia w teatrze wystarczy zwykłe rzemiosło? Kto się kryje za carskim mundurem i za kryzami Romea? Zapraszamy na rozmowę z panią Mariolą Wardecką, krawcową z męskiej pracowni krawieckiej w Teatrze Słowackiego.

Czytaj więcej

W świetle reflektorów, czyli jak się robi światło w teatrze?

Czym się zajmuje w teatrze reżyser światła i na czym polega jego rola? Jak wygląda proces "produkcji" oświetlenia i co wpływa na jego realizację? Zapraszamy na rozmowę z Marcinem Chlandą, scenografem, reżyserem światła i multimediów oraz wielkim miłośnikiem koszykówki, który 27 listopada poprowadzi w Teatrze Słowackiego warsztaty pt. "Wojna polsko-ruska..." w świetle reflektorów.

Czytaj więcej

Tajemnice scenografii do spektaklu „Hamlet”

Rozmowa z Małgorzatą Szydłowską, autorką scenografii i kostiumów do spektaklu „Hamlet” w reż. Bartosza Szydłowskiego, na podstawie „Studium o Hamlecie” Stanisława Wyspiańskiego. Premiera spektaklu odbędzie się 9 listopada w Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie.

Czytaj więcej

Maski Hamleta i Ofelii

9 listopada w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, odbędzie się premiera "Hamleta" (reż. Bartosz Szydlowski), a już dzisiaj - na 23. Międzynarodowych Targach Książki - można było zobaczyć maski Ofelii i Hamleta. Ich autorem jest Łukasz Pipczyński, rzeźbiarza i modelator Teatru Słowackiego. Autor, słynnego już smoka ze spektaklu "Smok" w reż. Jakuba Roszkowskiego.

Czytaj więcej

Najmłodsi widzowie na tropie tajemnic teatru

Dzisiaj w Teatrze Słowackiego odbyły się warsztaty pt. „Tropem kapelusza”, które poprowadzili: Bartosz Jelonek (producent spektakli) i Ewa Jędrzejewska – Balicka (garderobiana). Było zwiedzanie teatru i sceny, wizyta w garderobie i magazynie kostiumów, a także mnóstwo teatralnych opowieści, w których nie zabrakło również duchów...

Czytaj więcej

„Uszyłem 5940 kostiumów teatralnych”

Leszek Wyżga, przez 50 lat pracował jako krawiec, z czego blisko 40 lat w teatrze. Spod jego rąk wyszło blisko 6 tys. kostiumów. Obecne krawcowe i garderobiane, mówią o nim "legenda", "wielki mistrz", "wspaniały artysta".

Czytaj więcej

Trzy sekundy mogą „położyć” spektakl

Jaką rolę w teatrze odgrywa dźwięk? Kto się nim zajmuje? Ile czasu może trwać w teatrze cisza? Zapraszamy na rozmowę z Tomaszem Dziedzicem, kierownikiem pracowni akustycznej w Teatrze im. Juliusza Słowackiego. W sposób szczególny polecamy ją wszystkim scenografom.

Czytaj więcej

Nowa edycja warsztatów z rzemieślnikami teatralnymi

Zapraszamy na kolejną edycję warsztatów „Jak działa teatr?”. W programie m.in. oglądanie spektaklu „Smok” i „Imię róży” od kulis, „anatomia spódnicy”, spotkanie z tapicerem i garderobianymi, „odlotowe szmaty” i „replika twarzy” w pracowni modelatorskiej oraz warsztaty dla profesjonalistów z Mirkiem Kaczmarkiem i Marcinem Chlandą.

Czytaj więcej

Szkoła rzemieślników teatralnych

„Sztuka, sztuka. Wszyscy to czujemy. To jest w powietrzu, w nas. Rozumiesz to? Czujesz?” – zwraca się kierownik techniczny do młodego krawca w filmie „Personel” z 1975 r. Krzysztofa Kieślowskiego. „Tak, to jest takie uczucie, jakby się rosło” – odpowiada główny bohater. Zapraszamy do lektury tekstu na temat szkoły rzemieślników teatralnych.

Czytaj więcej

Zobacz „Imię róży” zza kulis

7 lipca, odbył się spektakl „Imię róży”. Było to ostatnie przedstawienie minionego sezonu w Teatrze im. J. Słowackiego. Zobaczcie co się działo za kulisami, w czasie, gdy Wiliam z Baskerville i nowicjusz Adso, prowadzili na scenie śledztwo, a nad opactwem zawisła groźba przybycia inkwizycji.

Czytaj więcej

Scenografia w 3 minuty

O tym kto jest autorem scenografii i kostiumów, dowiadujemy się przy okazji premiery sztuki, a jak wygląda w praktyce proces jej powstawania? Prezentujemy 3-minutowy filmik z montażu scenografii do spektaklu „Wyzwolenie” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Radosława Rychcika.

Czytaj więcej

Ostatnie warsztaty w tym sezonie!

Garderobiane i charakteryzatorki, tapicer i modelatorzy, krawcowe z damskiej i męskiej pracowni, inspicjent i malarz, choreograf i kompozytor, to tylko część osób, które prowadziły warsztaty z cyklu „Jak działa teatr?”. W najbliższy czwartek odbędzie się ostatnie spotkanie. Kolejna warsztaty we wrześniu!

Czytaj więcej

Dorastałem w teatrze

"Jako mały chłopiec, bywałem często u mojej babci, która przez ponad 20 lat była garderobianą. Pewnie, gdyby nie babcia, nie zainteresowałbym się teatrem i obecnie bym w nim nie pracował. Dzięki niej mogłem nie tylko z bliska obserwować, jak wygląda „teatralna kuchnia”, ale również doświadczać magii teatru i poznać osoby, które tą magię tworzą. Wtedy, po raz pierwszy poczułem, jak pachnie scena..."- opowiada Bartosz Jelonek, producent z Teatru Słowackiego.

Czytaj więcej

Garderobiana patrzy zza kulis

- W naszej pracy liczy się precyzja, prędkość, umiejętność współpracy, a przede wszystkim zaufanie i dyskrecja. Garderoba powinna być jak konfesjonał – mówi Ewa Jędrzejewska – Balicka, - która od 25 lat jest garderobianą w Teatrze im. Juliusza Słowackiego.

Czytaj więcej

Poznaj tajemnice kurtyny Wyspiańskiego. Rozmowa z Tadeuszem Bystrzakiem

Małgorzata Wach: „Moja kurtyna jeszcze zawiśnie w tym teatrze”, powiedział młody Wyspiański. Jego słowa spełniły się po 126 latach. Co Pan czuł, kiedy kurtyna w końcu opadła? Tadeusz Bystrzak: Ulgę, że się udało. Mogło się nie udać? Mogło!

Czytaj więcej

Czym się zajmuje rzeźbiarz w teatrze?

„Przez jakiś czas myślałem o tym, żeby studiować scenografię, ale ostatecznie wybrałem rzeźbę, bo chciałem coś tworzyć własnymi rękami, a nie tylko projektować to, coś co później wykonają inni. Poza tym, od zawsze fascynował mnie rysunek i rzeźbiarstwo. Człowiek ma przed sobą blok materiału, który nie ma żadnej formy, ani treści i pracą własnych rąk nadaje mu kształt i znaczenie. Nieustanne mnie to zachwyca” – mówi Łukasz Pipczyński, rzeźbiarz, malarz, modelator w Teatrze im. Juliusza Słowackiego.

Czytaj więcej

Na Wawelu wkrótce „wyląduje” smok

W pracowni scenotechnicznej Teatru im. Juliusz Słowackiego na ul. Półłanki powstaje smok, jakiego w Krakowie jeszcze nie było. Stwór będzie miał ponad 6 metrów długości, 3 metry wysokości i 8 czerwca „wyląduje” na Wawelu.

Czytaj więcej

Każda suknia ma swoją historię

Jakie suknie nosiła teatralna caryca Katarzyna? Ile materiału i czasu potrzeba, żeby uszyć stylową suknię? Jak się w ogóle zabrać do szycia wytwornej sukni, a jak do oryginalnej letniej sukienki? Odpowiedź na te i wiele innych pytań, poznały uczestniczki warsztatów pt. „Architektura sukni”.

Czytaj więcej

„Lalka” od kuchni

W miniony piątek w Teatrze im. J. Słowackiego odbyła się premiera „Lalki” Bolesława Prusa, w reżyserii Wojtka Klema. Kogo nie zobaczyliśmy na scenie? Zachęcamy do lektury tekstu, który ukazał się na blogu jakdzialateatr.pl w dniu premiery. 

Czytaj więcej

Opowiedz o sobie dźwiękiem

W miniony wtorek i środę na Scenie Miniatura Teatru im. J. Słowackiego odbyły się warsztaty pt. „Głos jako instrument” prowadzone przez Dominika Strycharskiego. Czego się dowiedzieli jego uczestnicy?

Czytaj więcej

Powiedz to, zaśpiewaj, wykrzycz!

Głos jest jedynym instrumentem muzycznym, który mamy ze sobą zawsze, ale nie zawsze znamy i wykorzystujemy jego możliwości. Zwykle używamy go do tego, żeby mówić. Rzadziej, żeby śpiewać, a najrzadziej, żeby wyrażać siebie. 7 maja odbędą się warsztaty z Dominikiem Strycharskim pt. „Głos jako instrument”, które pomogą lepiej poznać, zrozumieć i usłyszeć swój własny głos.

Czytaj więcej

Poznaj ludzi, których nie widać

Rozmowa z Małgorzatą Szydłowską - „Myśląca ręka” jest wieloletnim projektem edukacyjnym, dzięki któremu można zajrzeć na teatralne zaplecze i poznać ludzi, którzy do tej pory byli niewidzialni dla publiczności. Mam na myśli teatralnych rzemieślników, czyli inspicjentów, krawcowe, garderobiane, charakteryzatorów, oświetleniowców, stolarzy, tapicerów, akustyków, montażystów...

Czytaj więcej

Przepis na koszulę

Zastanawialiście się kiedyś nad tym w jaki sposób zostały uszyte Wasze koszule? A może chcielibyście uszyć koszulę według własnego projektu? Jeśli tak, to zapraszamy na warsztaty „Obyczaje koszul”, które odbędą się 27 kwietnia w Domu Rzemiosł Teatralnych.

Czytaj więcej

Kulisy tworzenia kurtyny Wyspiańskiego

126 lat - tyle dokładnie przeleżał w archiwach projekt kurtyny, autorstwa Stanisława Wyspiańskiego pt. „Z moich fantazyj”. Udało się go zrealizować w październiku ubiegłego roku. Zadania podjął się artysta malarz Tadeusz Bystrzak. Zapraszamy na warsztaty, podczas których zdradzi kulisy powstawania tego niezwykłego dzieła. Warsztaty odbędą się już 25 kwietnia!

Czytaj więcej

Zatańcz wspomnienie z dzieciństwa

14 kwietnia na małej scenie Teatru im. J. Słowackiego odbyły się warsztaty choreograficzne z Dominiką Knapik, pt. „Świadomość ciała”. Na początku było „dramatyczne umieranie”, potem strach i szczęśliwe wspomnienia z dzieciństwa…

Czytaj więcej

Chodź na warsztaty!

- Szycie zaczyna się od ciekawości. - mówią szefowe teatralnych pracowni krawieckich! - To właśnie ciekawość najczęściej przyciąga na warsztaty "Jak działa teatr?", ale jest jeszcze jeden ważny impuls...

Czytaj więcej

Wszystko ma swoją miarę

- Kino mnie nudzi. Jest jak sztuczne kwiaty. Wygląda ładnie, ale nie ma w nim życia. Z teatrem jest inaczej. Nie ma dwóch takich samych przedstawień. Co wieczór historia dzieje się od nowa. - mówi Stanisława Baran, kierowniczka męskiej pracowni krawieckiej w Teatrze im. Juliusza Słowackiego.

Czytaj więcej

Znam teatr od podszewki

Tadeusz Sobucki, tapicer w Teatrze im. Juliusza Słowackiego - Większość ludzi myśli, że tapicer, to ktoś kto się zajmuje obiciami mebli. Na tym polega ta praca w tzw. zwyczajnym świecie, ale teatr nie jest zwyczajnym miejscem. Jest miejscem, gdzie się stwarza różne światy. 

Czytaj więcej

Kostium będzie nas pamiętał

W teatrze trzeba umieć szyć wszystko. Od bielizny po futra. Od współczesnej spódnicy, po suknię z epoki i bajkowy kostium. Trzeba też mieć otwartą głowę na pomysły scenografa, a te bywają naprawdę zaskakujące! - mówi Grażyna Cichy, kierowniczka damskiej pracowni krawieckiej.

Czytaj więcej

Zapraszam do magazynu kostiumów

W Domu Rzemiosł Teatralnych przy ul. Radziwiłłowskiej 3 w Krakowie, mieści się magazyn kostiumów, mebli i rekwizytów Teatru im. Juliusza Słowackiego. Można do niego wejść i dotknąć historii krakowskiego teatru. Jest tylko jeden warunek.

Czytaj więcej